De gebeurtenis die leidde tot diepgaande spirituele inzichten

Door Evert Lenos

Inleiding

Dit is geen samenvatting van mijn leven en ook geen spiritueel manifest. Deze pagina is een terugblik in beweging: een overzicht van hoe mijn denken, voelen en bewustzijn zich door de jaren heen hebben gevormd — niet lineair, maar via breuk, verlies, herinnering en inzicht.

Mijn schrijven begon niet als project. Het ontstond omdat ik bleef, terwijl alles stilviel.

Op 21 september 2022 verloor ik mijn vrouw Linda, met wie ik 32 jaar samen was. Dat verlies was geen hoofdstuk dat volgde op andere hoofdstukken; het was een breuk in de vanzelfsprekendheid van het bestaan. Wat daarna kwam, was geen zoektocht naar antwoorden, maar een langzaam ontvouwen van betekenis. Niet door te willen begrijpen, maar door aanwezig te blijven.

De teksten die ik sindsdien schreef, zijn momenten in dat proces. Ze staan op zichzelf, maar samen laten ze een ontwikkeling zien. Deze pagina verbindt die stukken — niet om ze te verklaren, maar om hun onderlinge samenhang zichtbaar te maken.

De breuk: rouw, stilstand en ontregeling

De eerste fase was geen groei, maar stilstand. Rouw bleek geen doorgang, maar een ruimte. Tijd verloor richting, toekomst verdween, en betekenis leek tijdelijk opgeschort.

In deze fase schreef ik niet om te begrijpen, maar om te blijven. De woorden ontstonden vanuit aanwezigheid bij wat niet opgelost kon worden. Liefde en pijn bestonden naast elkaar, zonder uitleg.

Verdiepende teksten uit deze fase:

Deze stukken gaan niet over verwerking, maar over wat zich aandient wanneer niets meer vanzelf spreekt. Ze beschrijven rouw niet als probleem, maar als opening — een breuk waar iets anders doorheen kon bewegen.

Wat bleef: liefde, herinnering en trouw

Langzaam werd zichtbaar dat verlies niet alleen iets wegneemt, maar ook iets blootlegt. Wat bleef, was geen idee of overtuiging, maar liefde — niet als gevoel, maar als dragende kracht.

In deze fase verschoof mijn aandacht van gemis naar trouw. Niet trouw aan een herinnering, maar aan een verbinding die haar vorm had verloren, niet haar werkelijkheid. Liefde bleek geen bezit, maar een veld waarin betekenis ontstaat en blijft resoneren.

Verdiepende tekst uit deze fase:

Hier begon zich iets te vormen wat later pas woorden kreeg: het besef dat liefde niet alleen de reden is, maar ook de weg en de bestemming.

Heroriëntatie: leven, natuur en verantwoordelijkheid

Vanuit die trouw ontstond een bredere vraag: wat betekent het eigenlijk om hier te zijn? Niet spiritueel ingestoken, maar observerend en feitelijk begon ik het leven zelf opnieuw te beschouwen — zijn zeldzaamheid, zijn kwetsbaarheid en onze manier van omgaan met wat ons draagt.

Verdiepende tekst uit deze fase:

Deze tekst markeert een verschuiving: van innerlijke ervaring naar volwassen verantwoordelijkheid. Hergeboorte verschijnt hier niet als mystiek begrip, maar als het loslaten van vanzelfsprekendheid en het opnieuw leren kijken naar bestaan, grenzen en waarde.

Inzicht en integratie: ziel, vermogens en verbinding

Vanuit die heroriëntatie ontstond ruimte voor inzicht. Niet als openbaring, maar als herkenning. Ik begon verbanden te zien tussen innerlijke vermogens, ethiek, bewustzijn en de manier waarop mensen elkaar beïnvloeden.

In deze fase kreeg mijn schrijven een meer beschouwend karakter. Begrippen als ziel, betekenis en synergie verschenen — niet als theorie, maar als beschrijving van iets wat zich in de praktijk had laten zien.

Verdiepende teksten uit deze fase:

Deze teksten onderzoeken hoe innerlijke ontwikkeling niet op zichzelf staat, maar samenhangt met verantwoordelijkheid, keuzevrijheid en de manier waarop mensen elkaar versterken of verzwakken.

Van persoonlijk naar collectief perspectief

Uiteindelijk verbreedde de focus zich verder. Wat begon als een persoonlijke ervaring, raakte aan grotere vragen: over mens-zijn, systemen, macht, ethiek en richting.

Niet om het persoonlijke te verlaten, maar om het in een groter kader te plaatsen. De vraag werd niet langer alleen wat heeft dit met mij gedaan, maar ook wat vraagt dit van ons.

Verdiepende teksten uit deze fase:

Deze stukken bewegen zich op het snijvlak van bewustzijn, samenleving en toekomst. Ze beschrijven geen utopie, maar een noodzakelijke herijking van waarden in een wereld die snelheid en efficiëntie vaak verwart met betekenis.

Tot slot

Deze teksten vormen samen geen leer en geen afgerond verhaal. Ze zijn markeringen langs een weg die zich al schrijvend liet zien. Sommige lezers zullen zich herkennen in één fase, anderen in meerdere. Dat is zoals het hoort.

Niet elke tekst hoeft verbonden te worden. Sommige stukken staan bewust op zichzelf. Deze pagina is geen uitleg, maar een leeskompas — voor wie samenhang zoekt zonder dat alles vastgelegd wordt.

Wie hier verder leest, hoeft niets aan te nemen en niets te geloven.
Als iets resoneert, is dat genoeg.

Dit is geen eindpunt.
Het is een overzicht — en een uitnodiging tot eigen herinnering.

Samenvattingen van de geschreven stukken van Evert Lenos:

Reacties

Populaire posts van deze blog

Machtsmisbruik en manipulatie: Hoe de FIOD en het OM de rechtsstaat ondermijnen

Liefde die verder reikt dan het leven: mijn persoonlijk verhaal van verlies en spirituele groei

2048: Blauwdruk Nederland, de Nederlandse "New Deal"