We zijn allemaal god
Door Evert Lenos De lens Stel je voor dat ieder mens in stilte aanwezig is. Niet als losse individuen, maar als waarnemers van één en dezelfde werkelijkheid. Voor ons ontvouwt de wereld zich niet rechtstreeks, maar door een gezamenlijke lens van bewustzijn. Aan het einde van die lens ligt de toekomst. Niet als een vast punt, maar als een richting waarin alles beweegt. Wat nog moet gebeuren straalt ons tegemoet met een helderheid die tegelijk uitnodigt en verontrust. Langs de randen van die blik verschijnt een stroom van beelden. Herinneringen van levens die we geleefd hebben, kennis die de mensheid heeft opgebouwd, patronen van gedrag, angst, liefde, strijd en verbondenheid. Alles is zichtbaar. Alles is aanwezig. Niet buiten ons, maar verweven met de manier waarop wij waarnemen. En terwijl we kijken, ontstaat een ongemakkelijke gedachte: misschien delen we niet alleen de wereld… misschien deelt de wereld zichzelf met ons. Wat als bewustzijn geen eigendom is van individuen, maar éé...
