De Reis van het Hart – een stille overgang
Door Evert Lenos De eerste fluistering Wanneer het hart moe begint te worden, spreekt het eerst in zachte tekenen. De adem wordt korter bij inspanning, de stappen trager. Er ontstaat een vermoeidheid zonder duidelijke oorzaak, alsof het lichaam voorzichtig vraagt om een rustiger ritme. En toch draagt elke hartslag nog steeds datzelfde licht: de herinnering aan liefde, aan verbondenheid, aan alles wat heeft geleefd en door mij heen is gegaan. De golven vertragen Dagen worden stiller. De stroom in het lichaam neemt af, de adem verdiept zich en elke beweging vraagt meer aandacht. Het lichaam spreekt geen angst, maar wijsheid. Het lijkt te zeggen: het is goed, ga zachter. Vanbinnen groeit een kalme berusting — een weten dat elke ademhaling langzaam verandert in overgave. Het hart keert naar stilte Op een dag klopt het hart niet meer met de kracht van vroeger. Het ritme verzacht en alles lijkt zich terug te trekken in een gedempt licht. Er is geen abrupt einde, maar een geleideli...