"De Nieuwe Wereld, Onze Weg, Onze Toekomst, Mijn Verhaal"

Door Evert Lenos Op dit moment voelt de wereld vreemd en gespannen aan. Politiek, economie en vertrouwen bewegen tegelijkertijd. Het lijkt chaotisch, maar wie goed kijkt, ziet een patroon: lange perioden van groei worden gevolgd door noodzakelijke correcties. Dit patroon herhaalt zich al tientallen jaren. Pam Bondi Een belangrijk onderdeel van dat patroon is het Epstein-dossier . Sinds de Obama- en Biden-jaren lag het klaar, maar werd het nauwelijks gebruikt.  Zoals Pam Bondi zei: “None of them asked Merrick Garland…one word about Jeffrey Epstein. How ironic is that?” Het dossier zelf is niet het doel. Het is een instrument , een alibi. Een excuus om een economische omslag door te voeren die al lang gepland was. In mijn eerdere blog “De Grote Depressie 2026–2039: dit staat ons te wachten” heb ik beschreven hoe zo’n correctie onvermijdelijk is na decennia van groei en euforie. Toen Trump president werd, tekende hij een wet om de documenten vrij te geven. Dat creëerde een publiek ...

Door Evert Lenos  Voor het eerst gezegd Eenentwintig september 2022 markeerde het moment waarop Linda, mijn vrouw, op zesenvijftigjarige leeftijd overleed. Eenentwintig september 2022 werd de datum waarop de tijd een andere betekenis kreeg. Pas eenenveertig maanden later gebeurde er in een droom iets wat in al die tijd niet was gebeurd: voor het eerst zei ik tegen iemand dat zij overleden was. Het was geen bekentenis en geen dramatisch moment. Het voelde eenvoudig en vanzelfsprekend, en juist daarom zo betekenisvol. In die droom erkende ik voor het eerst bewust de fysieke afwezigheid van haar lichaam, terwijl haar aanwezigheid in mijn leven en in mijn hart onverminderd voelbaar bleef. Alsof twee werkelijkheden eindelijk naast elkaar mochten bestaan zonder elkaar tegen te spreken. Haar aanwezigheid was nooit verdwenen. Ze was er als een zachte stroom onder alles wat ik deed, een stille kracht die richting gaf zonder zich op te dringen. Ze was geen herinnering die ik krampachtig mo...

Door Evert Lenos Lieve Lisa, Dank je wel voor de mooie tijd die wij samen hebben gedeeld – en nog steeds delen. Terwijl ik dit schrijf, speelt op de achtergrond mijn lievelingslied van Coldplay: The Scientist . De woorden “I'm going back to the start” klinken nu extra intens. Want terwijl jij dit leest, weet je misschien al dat ik op weg ben… terug naar het begin. Terug naar háár. Naar jouw moeder. Dat betekent niet dat ik jou achterlaat – integendeel. Jij bent een deel van ons allebei, het mooiste dat we ooit samen hebben gemaakt. En waar ik ook naartoe ga: jij leeft in ons voort. In elke herinnering, elke gedachte, elke liefdevolle stilte. Het leven met jou aan onze zijde is een geschenk geweest. Je hebt me zoveel geleerd – over geduld, over kwetsbaarheid, over onvoorwaardelijke liefde. Onze gesprekken, jouw lach, jouw kracht – het zit allemaal diep in mijn hart verankerd. We hebben veel meegemaakt samen: mooie momenten, moeilijke tijden en alles daartussenin. En...

Door Evert Lenos Hoe dun de lijn is tussen rechtsbescherming en machteloosheid Vrijspraak wordt vaak gezien als het bewijs dat de rechtsstaat werkt. Dat wie onschuldig is, uiteindelijk wordt beschermd en hersteld. Op papier klopt dat. In de praktijk kan vrijspraak het eindpunt zijn van een proces dat alles heeft afgebroken wat een leven draaglijk maakt. We leven met het idee dat de overheid macht heeft, maar die zorgvuldig gebruikt. Dat ingrijpen proportioneel is en dat onschuld uiteindelijk wordt hersteld. Ik geloofde dat ook, tot ik ervoer hoe dun de lijn is tussen rechtsbescherming en machteloosheid. Het Openbaar Ministerie beschikt over zeer vergaande bevoegdheden. Niet pas na een veroordeling, maar al bij een verdenking. Het kan beslag leggen op geld, vermogen en digitale activa — alles wat waarde vertegenwoordigt. Niet omdat schuld is vastgesteld, maar omdat het OM meent dat er vragen zijn die onderzocht moeten worden. Vanaf dat moment verandert het leven fundamenteel. Formee...

Door Evert Lenos De focusfout: waarom gesprekken steeds vastlopen Je begint een gesprek over iets groots – corona, Oekraïne, Israël/Palestina, macht, politiek – en binnen een paar minuten verandert de sfeer. Niet omdat er geen feiten zijn. Maar omdat het gesprek verschuift. Het gaat niet meer over het onderwerp. Het gaat over jou. Wat bedoel je precies? Welke kant kies je? Wat is je agenda? Dat is geen toeval. Dat is wat ik de focusfout noem. Wat is de focusfout? De focusfout ontstaat wanneer een analyse van een systeem automatisch wordt opgevat als een persoonlijke of politieke stellingname. Je probeert een patroon te beschrijven. De ander hoort een kampkeuze. Je praat over structuren. De ander denkt dat je positie kiest. En daarmee verschuift het gesprek van inhoud naar intentie. Kijk naar recente voorbeelden Tijdens Covid-19 kon iemand zeggen: “Media en beleid volgden sterk vaste frames. Afwijkende perspectieven kregen minder ruimte.” Dat is een observatie over crisiscommunicatie....

Door Evert Lenos Introductie Dit inzicht in synergie komt voort uit de gedachte die werd geïntroduceerd in het blog " Het spirituele pad van de ziel: betekenis, vermogens en liefde" , waarin synergie wordt beschreven als het licht dat ontstaat wanneer zielen elkaar vinden. Wanneer zielen elkaar vinden Synergie wordt vaak gezien als een slimme vorm van samenwerking: samen bereik je meer dan alleen. In spirituele zin gaat synergie echter veel dieper. Het is geen techniek, geen strategie en geen toevallig samenvallen van talenten. Het is een existentieel fenomeen dat ontstaat wanneer zielen elkaar ontmoeten op een vergelijkbaar niveau van innerlijke ontwikkeling. In die ontmoeting gebeurt iets bijzonders. Innerlijke vermogens worden geactiveerd, versterkt en op elkaar afgestemd. Wat ontstaat, is niet simpelweg de som van twee individuen, maar iets nieuws — iets dat afzonderlijk nooit had kunnen bestaan. Synergie als herkenning van zielen Wanneer zielen elkaar vinden, is da...