"De Nieuwe Wereld, Onze Weg, Onze Toekomst, Mijn Verhaal"

Door Evert Lenos Dit verslag bouwt voort op “Waar is de Amerikaanse maffia gebleven?” , waarin werd betoogd dat georganiseerde misdaad niet verdwijnt, maar muteert. Waar het eerdere stuk het wat en waarom beschreef, onderzoekt dit vervolg het hoe . De stille integratie van criminele logica in moderne sectoren De vraag waar georganiseerde misdaad is gebleven, wordt vaak gesteld alsof het een verdwijntruc betreft, alsof een historisch fenomeen—zichtbaar, gewelddadig en hiërarchisch—op een dag simpelweg ophield te bestaan. Maar macht verdwijnt zelden; zij verplaatst zich. Wat ophoudt zichtbaar te zijn, stopt niet noodzakelijkerwijs met functioneren. De klassieke Amerikaanse maffia verdween niet door morele inkeer, maar uit strategische noodzaak. Openlijk geweld, territoriale controle en herkenbare hiërarchieën werden onhoudbaar in een wereld van langdurig toezicht, financiële transparantie en internationale samenwerking. Wat overbleef was geen organisatie, maar een logica: een manie...

  Door Evert Lenos Hoe korte-termijndenken leidde tot strategische afhankelijkheid Sinds de val van de Berlijnse Muur in 1989 heeft Europa een fundamentele koerswijziging doorgemaakt. In de euforie van het vermeende ‘einde van de geschiedenis’ ontstond het idee dat grootschalige conflicten, geopolitieke machtsblokken en strategische rivaliteit tot het verleden behoorden. Efficiëntie, liberalisering en marktwerking werden leidende principes. Strategisch denken en soevereiniteit verdwenen langzaam naar de achtergrond. Ruim dertig jaar later is Europa in hoge mate afhankelijk van de Verenigde Staten op het gebied van defensie, digitale infrastructuur, software, cloud, data-analyse en in toenemende mate kunstmatige intelligentie. Deze afhankelijkheid is geen toeval en geen complot, maar het resultaat van consistente korte‑termijnkeuzes. Dit verslag beschrijft hoe deze situatie heeft kunnen ontstaan, waarom dit een Europees patroon is en geen Nederlandse uitzondering, hoe digitale afhan...

Door Evert Lenos  Er is een ongemakkelijke vraag die steeds meer mensen zichzelf stellen: Hoe kan het dat miljoenen mensen ongeveer hetzelfde denken, voelen en reageren op wereldgebeurtenissen — terwijl we geloven dat we vrij en kritisch zijn? Het antwoord ligt niet bij één kwaadwillend complot, maar bij iets dat veel subtieler en effectiever is: structurele machtsconcentratie over informatie . Concentratie zonder dat het zo voelt In de afgelopen decennia zijn kranten, tv-zenders, persbureaus en nieuwskanalen steeds vaker in handen gekomen van een klein aantal grote spelers . Dat betekent niet dat elke journalist liegt, maar wel dat: dezelfde bronnen steeds terugkeren dezelfde experts worden uitgenodigd dezelfde kaders worden gebruikt Wie bepaalt waarover gesproken wordt, bepaalt indirect waarover niet gesproken wordt. En dat vormt het wereldbeeld. Het coronamoment: zichtbare narratiefmacht Tijdens de coronaperiode werd dit voor veel mensen pijnlijk duidelijk. ...

Door Evert Lenos Inleiding Bijna iedereen kent het moment. Je staat ergens, hoort een zin, ziet een gebaar — en plotseling is er dat vreemde gevoel: dit heb ik al eens meegemaakt . Niet als herinnering, maar als zekerheid. Alsof het heden zich heel even dubbel vouwt. Déjà vu is geen schrikmoment en geen openbaring. Het is subtieler dan dat. Juist daardoor blijft het ons bij. Niet omdat het zo spectaculair is, maar omdat het iets raakt wat zich moeilijk laat uitleggen. Dit stuk probeert dat moment niet te verklaren, maar te verhelderen . Het gevoel vóór de verklaring Wat déjà vu zo bijzonder maakt, is dat het zich aandient vóórdat we er woorden voor hebben. Het is geen gedachte, maar een ervaring. Geen conclusie, maar een herkenning zonder oorsprong. Op dat moment klopt alles, zonder dat je weet waarom. Je weet niet wat je herkent, alleen dat je herkent. En nog voordat je het kunt vasthouden, is het weer weg. Juist dat maakt het betekenisvol. Het laat zien dat niet alles wat we...

Door Evert Lenos Inleiding Karma wordt vaak verkeerd begrepen. Mensen denken dat het een soort beloning of straf is: goed doen levert iets op, slecht doen brengt ongeluk. In werkelijkheid is karma een natuurlijke wet van oorzaak en gevolg : alles wat we doen, denken of voelen, laat een spoor achter. Het universum reageert op intentie, niet op een oordeel. Iedere daad creëert karma — groot of klein, eenvoudig of zwaar. Maar of dat karma harmonie of disharmonie brengt, hangt volledig af van de intentie en het effect op het grotere geheel . Karma ontstaat altijd Karma is nooit afwezig. Het volgt ons in elke keuze: Bewust en met intentie: een daad van liefde, compassie of eerlijkheid versterkt positieve energie. Uit noodzaak of pijn: moeilijke keuzes, zoals een huisdier laten inslapen om lijden te beëindigen, creëren karma dat in lijn is met universele wetten. Het gaat hier niet om schuld of fout, maar om mededogen. Onbewust of automatisch: ook handelingen die we zonder na...

  Door Evert Lenos Inleiding Wij leven in een wereld van systemen, regels en structuren die ons vaak reduceren tot onderdelen van een machine. Werk, prestaties, consumptie en planning domineren ons bestaan. En toch is er iets dat groter is dan al deze structuren: een diepere waarheid die leeft in ons geweten, in ons hart, in ons leven zelf. Deze waarheid overstijgt wetten van naties en regels van systemen. Zij spreekt over wat menselijkheid werkelijk betekent en wat onze verantwoordelijkheden zijn tegenover elkaar, de aarde en de toekomst. Wanneer we uitzoomen en ons leven van bovenaf bekijken, zien we het patroon: we zijn slechts een zandkorrel in een immens universum, en toch draagt elke mens betekenis bij aan het geheel. Dit inzicht herschikt niet alleen onze prioriteiten, maar laat ook zien dat werk, bezit of macht nooit het centrum van het bestaan kunnen vormen. De Mens als Drager van Betekenis De mensheid heeft geen gezamenlijk langetermijndoel, en dat kan ongemakkelijk ...

Door Evert Lenos Inleiding De verkiezingsoverwinning van Donald Trump markeert het begin van een periode waarin diepgewortelde machtsstructuren, federale instituties, inlichtingendiensten en het mondiale economische systeem onder aanhoudende druk komen te staan. Wat volgt is geen voorspelling, maar een scenario: een plausibele tijdlijn gebaseerd op geopolitieke patronen, historische parallellen, institutioneel gedrag en structurele beperkingen. De update tot januari 2026 laat zien dat het zwaartepunt van deze periode sneller dan verwacht is verschoven naar institutionele macht, loyaliteit en cultuur, met name binnen defensie, rechtshandhaving en toezichtstructuren. Niet alleen formeel beleid, maar juist signalen — retoriek, benoemingen, interne richtlijnen en culturele herdefiniëring — blijken richtinggevend. Het doel van dit scenario blijft hetzelfde: onderzoeken of — en hoe — een Amerikaanse president kan proberen een systeem te hervormen dat wordt gekenmerkt door diepgaande bela...